تسوچئونگ - چيه، منجم چيني، تقويم سال 463 را استخراج كرد. او مقدار عدد پي را تا شش رقم اعشاري به درستي ميشناخت.
آريابهط، رياضيدان هندي، با افزودن نظريهٴ گردش شبانهروزي زمين به گرد محور خويش نجوم سيد هانتاها را گسترش داد.
6. جغرافياي چيني. تنها اتفاقي هم كه ثبت كردهام واقعي نيست، بلكه بيشتر جنبهٴ تخيلي دارد. گويند هوئي - شن راهب در 499 از سفري طولاني در شرق بازگشت. برخي حتي گفتهاند كه او امريكا را كشف كرده يا دوباره كشف كرده است، چون گزارش او حاكي از آن است كه راهبان ديگري پيش از او در 458 بدان سفر اقدام كردهاند، يعني بيش از هزار سال پيش از كلمب! با اين حال، دليلي براي اثبات آن وجود ندارد.
7. تاريخنويسي لاتيني و سنگالي. پروسپرآكويتانيايي تاريخ قديس جروم را تا 445 - 455 ادامه داد. مهمترين اثر تاريخي اين عصر تاريخ سنواتي سيلان است؛ از اواسط سدهٴ پنجم ق م تا اواسط سدهٴ پنجم م. اين تاريخ به وسيلهٴ ماهاناما به زبان پالي نوشته شده بود.
8. قانون رومي و بربري. سه شاهكار حقوقي قابل ذكر است: قانوننامه سريان و رومي كه زماني در اثناي ايام تئودوسيوس و يوستينيان به يوناني نوشته شده و در خاور نزديك بسيار رايج بود؛ ملاحظات كتابي كه در اواخر سدهٴ پنجم يا اوايل سدهٴ ششم در گل نوشته شده است؛ و قديمترين مجموعهٴ قوانين ويزيگوت متعلق به زمان ايوريك شاه (466 تا 485).
9. زبانشناسي چيني. شنيو براي نخستين بار چهار لحن را تميز داد. اين امر هم از لحاظ لغتنويسي و هم از نظر آواشناسي پيشرفت چشمگيري بود. احتمالاً كشف شنيو در تحت تأثير زبان هندي صورت گرفته است. پيشرفت آيين بودايي برخي از محققان چيني را مجبور ساخت تا به مطالعهٴ زبان سانسكريتي بپردازند، و اين مطالعه به نوبهٴ خود، به آنان امكان داد تا از زبان خودشان ادراك فني بهتري به دست آورند.
اين بار اول نيست كه به رابطهٴ ميان زبان و دين اشاره ميكنم، اين رابطهها عملاً متعدد و بسيار نيرومند است. هيچ چيز به اندازهٴ دين پدري و زبان مادري در مردم مؤثر نيست.
10. اشارات نهايي. از لحاظ غرب، همچنانكه عصر پيشين يكي از اعصار پيروزي مسيحيت بود، اين عصر دوران تفوق نوافلاطونيگري بهشمار ميرود. در خاور نزديك ما شاهد تدوين تلمود هستيم كه مظهر عصر زرين آيين مدرسي يهودي است. همچنين، غير از ترجمههاي كتاب مقدس، ما شاهد آغاز ادبيات سرياني هستيم، اين بسيار مهم است، زيرا آن ادبيات يكي از پلهايي بود كه معارف يوناني از راه آن سرانجام به اروپا رسيد. در هند، سيلان و چين جالبترين حوادث به ترتيب عبارت بود از تنظيم معارف سدهانتها به وسيلهٴ آريابهط؛ فعاليت تاريخي ماهاناما؛ و تمايز آگاهانهٴ لحنها توسط شنيو.